تجافي

تجافي از جوف مي آيد به معناي جاي خالي يا حفره.

گسل هايي كه از برخورد شهاب سنگ ها بر كرات ديگر ايجاد شده اند، ظاهر كرات را دچار تجافي كرده اند. جايي و حفره اي ايجاد كرده اند كه طي ساليان به طول مي انجامد تا پر گردد و شايد هم هرگز پر نشوند.

يكي از صفاتي كه براي مستجمع جميع كمالات آورده ميشود صمد است. صمد به معناي چيزي پر است كه هيچ جايي براي خلاء نمي يابي.

صمد نقطه ي مقابل جوف است.

با دوستي به گفتگو مي نشينيم. وقت بازگشت و يا نه همان حوالي، در خود مي يابي كه چيزي از تو كم شده و گويي تو را به صرافت كشانده اين هم نشيني.وقتي تنها مي شوي، به قوتي و نيرويي كه از تو فرو نشانده شده و به خورد او داده شده مي انديشي. اين حالت همان تجافي است.

حفره اي در تو ايجاد مي شود كه تا مدتها طول مي كشد تا دچار پري و ملئان شود و تو بايد غرامت اين شنيدن ها و همنشيني هاي بي سر و ته را كه نيرزد، را بپردازي تا تجديد حياتي باز يابي و دست گدايي به سويي دراز كني تا تجديد شود.

نور بالاتر وقتي به نور پاييني مي تابد دچار تجافي مي گرددو به نور باالاتر رجوع مي كند تا تجافي اش رفع گردد و انگار بهمين خاطر است كه نور بالايي هرگز به جوهر غاسق ظلماني كه همان ماده باشد، نخواهد تابيد.

چند روزي هست كه اين حالت و ياد آوري يادگرفته هايم برگوشم زمزمه مي كند كه بگو صمديت به تو چه؟ تجافي در تو رسوخ كرده. چرا كه يكي از صفات وجود، صمديت است و يكي از صفات نور تجافي.

دچار تجافي ام.

نميد انم از كدام شنيده و از كدام همنشيني.

در حال غرامت ام در سرزمين نور.

دهرآشوب...